زهرا کوچولو مسافر کربلا

شما در ادامه مطلب شاهد سر تحول دخترک در ماه مبارک رمضان خواهید بود .                                                               و در نهایت :             ...

  زهرا چهار روزه ، امیر حسین قندی (پسر دایی زهرا) ٥/٥ ماهه         زهرا ٢/٥ ماهه ، امیر حسین ٨ ماهه       زهرا ٥ /٥ ماهه  ( همسن امیر حسین در عکس اول ) و امیر حسین ١١ ماهه :       زهرا و امیرحسین در جدال برای کسب معنویت ! در ماه مبارک رمضان :       امیرحسین هاج و واج مانده که آخر این چه کاری است که زهرا می کند ؟؟ ( منتظر جواب از پشت دوربین )         از پشت دوربین اشاره می شود که زهرا کار بدی نمی کند ، پس پسر دایی شروع به تشویق دختر عمه می کند :      &nbs...

پرده اول : رفتيم افطاري خانه مادربزرگم. از ترس پسر خاله دو ساله ام كه اعجوبه اي است در كارهاي يهويي و خطرناك (پرت كردن اشيا از قبيل مهر نماز ، أسباب بازي ،موبايل و ....به سمت أفراد ) دخترك را به بغل گرفتم و پشت ميز نشستم . دخترك هم دارد اعجوبه اي مي شود براي خودش ! بشقاب خورشت خوري را برمي داشت ، ازش مي گرفتم بشقاب پلو خوري را برمي داشت ، ازش مي گرفتم سفره را مي كشيد .... و ناگهان در كسري از ثانيه نمي دانم چه كرد : دستش را كرد توي بشقاب آش من ؟ يا خواست بشقاب را بلند كند كه بشقاب يه وري شد و يه كم آش ( بيشتر از يه كم ! ) ريخت روي ميز و دستهاي كوچولوش آشي شد ! پرده دوم : به علت حضور همان پسر خاله فسقلي با دخترك پشت ميز آشپزخانه نشسته ايم...

دخترک امسال اولین شب قدری را که در این دنیا حضور داشت در دانشگاه تهران سحر کرد . شب نوزدهم پس از یه عالمه وروجک بازی از اواسط سخنرانی خوابید . شب بیست و یکم  : حدودای ساعت شش ، شش و نیم بعد از ظهر دخترک غسل شب قدر را انجام داد (رفت پیشواز شب قدر ! ) از وقتی رسیدیم دانشگاه تا حوالی ساعت ٥ صبح بیدار بود. توی مراسم خوابش می آمد و هرازگاهی بد قلقلی می کرد. موقع قرآن سر گرفتن روی پای من نشسته بود و من قرآنش را روی سرش گذاشته بودم ولی از امام حسین _علیه السلام _ به بعد بد قلقی هایش شدت گرفت و من  در حال راه رفتن قران به سر گرفتم . وقتی آمدیم خانه موقع شیر خوردن قران روی سرش گذاشتم و بقیه اسما متبرکه را براش گفتم. شب بیست و سوم...

اين روزها خاطرم مي رود پيش دوستاني كه روزهايي با هم بوديم و حالا من هستم و آنها نيستند . ياد " مونا شاه جويي " كه از بچگي شب بيست وسوم ماه رمضان احيا خانه آنها ميرفتيم . پدرش چلو كبابي داشت و پايان مراسم سحري چلو كباب مي دادند . آخرين باري كه با هم بوديم اعتكاف سال ٨٧ بود . سه روز با هم روزه گرفتيم و سه روز سر سفره افطار با هم ، هم سفره بوديم . دوست كودكي من ، زمستان ١٣٨٨ همان موقع هايي كه من سرمست آغاز زندگي مشترك و برنامه ريزي براي مسافرت عيدانه بودم ، به ناگاه در چنگال سرطان كبد گرفتار مي شود و كمتر از يك ماه بعد، دختر ته تغاري خانواده شاه جويي ، در سن ٢٤ سالگي در اسفند ماه هم آغوش خاك ميشود . ياد مونا افتادم وقتي داشتم از احياهاي كودكي ا...

قبلا نوشته بودم كه از أولين رمضان مزدوج شدن مان ، شبهاي قدر را در محضر حاج آقا مجتبي تهراني سحر مي كرديم . پارسال كه من كه من و دخترك خانه نشين بوديم و از حضور در اين مجالس بي بهره . امسال اما نمي دانيم كجا بايد برويم ؟ دوستان اگر مجلس خوبي مي شناسيد از ما دريغ نكنيد !

ساعت ٢:٠٤ بامداد پنجشنبه دخترک را دقایقی به پدرش می سپارم و دنبال کاری می روم . وقتی بر می گردم ....                             ...