زهرا کوچولو مسافر کربلا

خيلي چيزها تو وبلاگها خوندم كه آرزو كردم دروغ باشند ، ولي نبودند، آخريش همين نيم ساعت پيش بود: www.amirreza-011.persianblog.ir

روز شمار بالآي وبلاگ نوشته كه دخترك در اين لحظه نه ماه و يازده روز و يازده ساعت و پنجاه و هفت دقيقه دارد. عاشقتم دختركم ! اين دومين نه ماه و يازده روزي است كه من و تو با هم ، هم نفسيم . نه ماه و يازده روز پيش ، پس از نه ماه و يازده روز هم نفسي ، آغوش من پذيراي تو شد و اين آغوش تا زنده ام برايت باز خواهد ماند . نفسم ، صالح و سالم و شاد بمان براي هميشه ....

ششمين شكوفه دو روز است كه روييده ....

دوستان گرامي در توضيح واژه " رفت " در پست قبلي ، خدمتتان عارضم كه رفت ديگه !! دخترك اين روزها كلي مي ايستد خودش به تنهايي و سه چهار قدمي راه مي رود باز هم خودش به تنهايي ! ( ما شاء الله لا حول و لاقوه الا بالله ) ( اولين بار در محرم در شب حضرت قاسم عليه السلام در خانه پدر بزرگش سه قدم راه رفت . ) اگر هم كه يك دستش را بگيريم تقريبا خوب ، راه مي آيد . بله ديگه ، واژه رفت رو خوب توضيح دادم ديگه ؟ در ضمن دخترك در اين مدت كلي اطلاعات عموميش رو بالا برده ها ! ماشين ، جوجه ، ساعت ، دمپايي ، چرخ ماشين ، تسبيح ( الله اكبر ) و ببعي را ميشناسد و اگر بخواهيم آنها را به ما مي دهد. .... به ني ني اش ، " بَه " مي دهد و اين " به " هر چيزي است كه جلوي دستش با...

فقط این را بگویم که در این مدتی که نبودیم دخترک بزرگ شد  رفت !!!!     ...

ما همچنان منتظريم ..... منتظريم كه دخترك زبان باز كند و به حرف بيايد و بگويد آن روز كه مودم USB را از كامپيوتر كشيد بيرون و توي هوا تكون تكون مي داد ، آخرش كجا پرتش كرد؟؟؟ كه ما هنوز نتونستيم پيداش كنيم ! پانوشت : اين پست با آيپد نوشته شده كه فعلا به جز اون يك باري كه دخترك از روي دراول پرتش كرد پايين ، از دست دخترك جون سالم در برده !

در چهل و سومين روز پاييز ، پنجمين شكوفه روييد.... حالا ديگر هر كدام از مرواريد هاي پايين دخترك يك دوست در بالآي سرشان دارند. پانوشت : تا الان صد بار از خودم پرسيده ام .... آخه من چي فكر كردم پيش خودم كه ساعت ١١:٣٠ شب براي دخترك سوپ بارگذاشته ام و تا الان بيدار منتظر نشسته ام تا گوشتهايش خوب نرم شوند !!! واقعا چي فكر كردم ؟؟؟ آهان ! أصلا فكر نكردم ، يه كم فكر كرده بودم اين كار رو نمي كردم !!!