زهرا کوچولو مسافر کربلا

ششمين شكوفه دو روز است كه روييده ....

دوستان گرامي در توضيح واژه " رفت " در پست قبلي ، خدمتتان عارضم كه رفت ديگه !! دخترك اين روزها كلي مي ايستد خودش به تنهايي و سه چهار قدمي راه مي رود باز هم خودش به تنهايي ! ( ما شاء الله لا حول و لاقوه الا بالله ) ( اولين بار در محرم در شب حضرت قاسم عليه السلام در خانه پدر بزرگش سه قدم راه رفت . ) اگر هم كه يك دستش را بگيريم تقريبا خوب ، راه مي آيد . بله ديگه ، واژه رفت رو خوب توضيح دادم ديگه ؟ در ضمن دخترك در اين مدت كلي اطلاعات عموميش رو بالا برده ها ! ماشين ، جوجه ، ساعت ، دمپايي ، چرخ ماشين ، تسبيح ( الله اكبر ) و ببعي را ميشناسد و اگر بخواهيم آنها را به ما مي دهد. .... به ني ني اش ، " بَه " مي دهد و اين " به " هر چيزي است كه جلوي دستش با...

فقط این را بگویم که در این مدتی که نبودیم دخترک بزرگ شد  رفت !!!!     ...

ما همچنان منتظريم ..... منتظريم كه دخترك زبان باز كند و به حرف بيايد و بگويد آن روز كه مودم USB را از كامپيوتر كشيد بيرون و توي هوا تكون تكون مي داد ، آخرش كجا پرتش كرد؟؟؟ كه ما هنوز نتونستيم پيداش كنيم ! پانوشت : اين پست با آيپد نوشته شده كه فعلا به جز اون يك باري كه دخترك از روي دراول پرتش كرد پايين ، از دست دخترك جون سالم در برده !

در چهل و سومين روز پاييز ، پنجمين شكوفه روييد.... حالا ديگر هر كدام از مرواريد هاي پايين دخترك يك دوست در بالآي سرشان دارند. پانوشت : تا الان صد بار از خودم پرسيده ام .... آخه من چي فكر كردم پيش خودم كه ساعت ١١:٣٠ شب براي دخترك سوپ بارگذاشته ام و تا الان بيدار منتظر نشسته ام تا گوشتهايش خوب نرم شوند !!! واقعا چي فكر كردم ؟؟؟ آهان ! أصلا فكر نكردم ، يه كم فكر كرده بودم اين كار رو نمي كردم !!!

هوا ، هواي پاييز است ، حال و هواي دخترك اما بهاري است .... امشب در أولين لحظات سي و پنجمين روز خزان ، چهارمين شكوفه بهاري را ديدم ، دوباره جوانه .... دوباره بهار ..... حالا دخترك دو مرواريد در پايين دارد و دو جوانه نوپا در بالا : يكي شمال شرقي و يكي تقريبا در مركز !     ...

خیلی از آن روز گذشته ولی دلم نمی آید این پست را ننویسم . عرفه مهمان داشتیم . دو نفر بودند . یکی شان تقریبا هم سن و سال من بود و دیگری نه سال بزرگتر . این ها را همان روز صبح برای دخترک هم گفتم . گفتم بداند امروز میزبان چه کسانی هستیم. من و دخترک آن روز تنها بودیم . دوتایی لباس پوشیدیم و رفتیم به استقبال میهمانان عزیزمان . عکس دخترک و مهمان عزیزمان را در ادامه مطلب ببینید . مهمانان عزیزمان را با فلش نشان داده ام :                     و دخترک ... یکی از کوچکترین میزبانان این دو مهمان. برای دخترک در خانه گفته بودم این دو میهمان اینجا غریبند ، مهمان م...

چند تا عکس در ادامه مطلب هست حاصل سر و کله زدن ، ادا در آوردن ، بالا و پایین پریدن ، دست زدن و هزار تا جنگولک بازی دیگه من و بابایی برای دخترک خوابالود . چون من خودم از بعضی از  عکسها خیلی خوشم اومده می ترسم دخترک رو چشم بزنم !  اینجا می نویسم " و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک بابصارهم لما سمعو ا الذکر و یقولون انه لمجنون و ما هو الا ذکر للعالمین " ..... یادآوری می کنم چون خیلی با ذوق و سلیقه نیستم ( اصلا نیستم ) دکورهای جورواجور برای دخترک نچیندم و همه پشت زمینه ثابت دارند. پانوشت 1: از این تریبون مراتب تشکر خود را از جک و جانورهای سی دی 4 بی بی انیشتین که ما را در این مهم یاری نمودند ، اعلام می نماییم. ...

یک حلقه جدید ..... دو روز است آمده ..... درست در وسط تنه درخت زندگی مشترکمان .... یک سال به عمر درخت اضافه شد ، یک حلقه به تنه درخت اضافه شد ...  آغاز نهمین ماه شکفتن شکوفه ی زندگی و شروع پنجمین سال عمر درخت زندگی مشترکمان ، با هم مقارن شده است . شکوفه جان ان شالله هر روز بهاری تر از پیش باشی و تو ای درخت در سایه سار الطاف الهی مستحکم و قوی ریشه در جان ما بدوان . یک عکس از گل و لاله و شکوفه و عروس و داماد !!! نوزدهم اردیبهشت 1392   ...

در ميان روزمرگي هايم آمده ام بنويسم كه سه روز است سومين دندان دخترك جوانه زده ، جايي در دور دست ! بالا سمت چپ ، دندان شماره ٤ !